Merve Meral İçilensu

Mesleğe İngilizce eğitmeni olarak başladım. Yıllar içinde sınıfta tekrar tekrar aynı soruyla karşılaştım: aynı dersi aynı biçimde anlatıyorum, ama çocuklar bunu çok farklı yollardan alıyor. Bir öğrenci ilk denemede kavrıyor, bir diğeri aylarca aynı yerde takılıyor. Bunun bir yetenek meselesi olmadığını, gelişimsel bir zemini olduğunu görmek beni çocuk gelişimine yöneltti.

Bugün iki alan arasında çalışıyorum. Bir yanda sınıf var — KALEV Okulları’nda İngilizce dersleri, erken çocukluktan ergenliğe uzanan yaş grupları. Diğer yanda çocuk gelişimi uzmanlığı var: gelişim takibi, dikkat ve algı değerlendirmeleri, okula uyum güçlükleri, anne-baba görüşmeleri. Bu ikisi birbirini besliyor. Bir çocuğun neden yazmaya direndiğini anlamak için hem sınıfı hem gelişimsel tabloyu görmek gerekiyor.

2026’da iki yüksek lisansımı da tamamladım. Okan Üniversitesi’nde Çocuk Gelişimi ve Eğitimi alanındaki tezimde, 60–72 aylık çocukların yürütücü işlevleri ile annelerinin yürütücü işlevleri arasındaki ilişkiyi inceledim: planlama, dürtü denetimi ve çalışma belleği gibi becerilerin çocukta nasıl kurulduğunu ve evdeki örüntüyle nasıl konuştuğunu. Üsküdar Üniversitesi’ndeki nörobilim çalışmamda ise aynı becerilerin nöroanatomik ve nörobilişsel temellerine odaklandım.

Sınıfın yanında okul yönetiminde de bulundum: Artı Sonsuz Koleji’nde üç yıl ilkokul müdür yardımcılığı ve İngilizce eğitim koordinatörlüğü yaptım. Çocuk gelişimi uzmanlığı uygulamamı Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde tamamladım. Bir çocuğu yalnız sınıfta değil, ailesiyle ve sağlık ortamında da görmek, aynı davranışın kaç farklı yerden okunabildiğini gösterdi.

Bu sitede, sınıfta ve görüşme odasında karşılaştığım konuları yazıya döküyorum. Amacım reçete vermek değil; bir davranışın ardındaki gelişimsel zemini, velilerin ve öğretmenlerin anlayabileceği bir dille anlatmak.